Kortstondig gevloerd door gevolgen
long-COVID
Het is even stil geweest op de social media pagina’s van Ontspanningspraktijk Nymfea. Dit is te wijten aan de wisselvalligheid van mijn long-COVID klachten. Waar het bij mij bij het herstel van de burn-out in een vrij constante, zij het langzame stijgende lijn ging, blijft long-COVID heel wisselvallig. Het kan zomaar een paar weken prima gaan met de prikkelverwerking en de hersenmist, om dan plotseling om te slaan in een behoorlijke dip. Het zal dus wel eens vaker voorkomen dat het stil is op de social media pagina’s. Ik probeer wel zoveel mogelijk vooruit te werken, maar ook dat lukt niet altijd. Gelukkig gaat het lichamelijk verder goed en kan ik wel gewoon doorgaan met het geven van de massages. Deze zorgen namelijk niet alleen voor rust en ontspanning bij de cliënten, maar ook voor rust in mijn eigen hoofd.
De enige manier voor mij om goed om te gaan met de wisselvalligheid blijft (zoals van het begin af aan) nog steeds het regelmatig inplannen van pauzes. Maar zelfs dan beland ik af en toe in een behoorlijke dip. En het rare bij long-COVID is dat je in veel gevallen niet voelt dat je over een grens bent gegaan. Dat kan zich soms best een paar dagen later pas uiten. Voor het gevoel gaat het allemaal lekker, geen hersenmist of andere symptomen en dan ineens BAM!! daar istie weer, de band om je hoofd en de grote wattenbrij in het hoofd. Met een paar dagen rustiger aan doen herstelt mijn hoofd dan weer vrij snel. En zoals gezegd, het geven van massages helpt mij daarbij.
Bovendien knijp ik nog steeds in mijn handen dat ik deze relatief milde vorm van long-COVID heb. Met wat kleine aanpassingen is hier goed mee te leven. Zeker wanneer ik de verhalen hoor en lees van anderen wiens hele leven compleet op zijn kop staat. Niet meer kunnen werken, niet meer kunnen deelnemen aan het sociale leven. Geen licht of geluid kunnen verdragen. Constant moe, zelfs uitgeput zijn. Je school of opleiding niet kunnen afmaken. Jonge mensen die nog aan de start van hun leven staan. Oudere mensen die van de ene op de andere dag niets meer kunnen. Vrienden verliezen omdat ze je niet begrijpen. Het gaat toch goed?!?!? Je bent hier nu toch en je geniet toch van dit concert/dagje uit/terrasje pakken/avondje samen zijn. Maar wat ze niet zien is zijn de gevolgen. De volgende dagen helemaal uitgeteld zijn. Alleen nog maar op de bank of in bed kunnen liggen, omdat diezelfde gezelligheid zo ontzettend veel van je lijf heeft gevergd.
En voor dit alles hoef je niet eens ernstig ziek te zijn geweest van COVID zelf of zelfs in het ziekenhuis gelegen te hebben. Ook bij een milde vorm waarbij je vrijwel niet ziek geweest bent kan COVID al heel veel schade aanrichten. Zelf was ik ook nauwelijks ziek. Twee weekjes grieperig en ik had het de hele tijd koud. Tot ik na een paar weken werken opeens een terugval kreeg en de longen uit mijn lijf begon te hoesten. Terug op het werk was het na een half uurtje al duidelijk, het ging niet meer. Ik belandde weer ziek thuis en vond goede begeleiding bij een ergotherapeut. Zij kwam al snel tot de conclusie dat het filter in mijn brein is beschadigd door COVID. Op zijn zachtst gezegd, niet handig met een baan als receptioniste achter een drukke, chaotische balie. Na een half jaar integreren (met halve uurtjes per dag) en nog een jaar aanmodderen heb ik besloten om mijn baan op te zeggen en me volledig te focussen op het prachtige massage vak en mijn eigen praktijk op te starten.
Ik ben heel dankbaar dat ik al diverse massage diploma’s op zak had en hiervoor heb kunnen kiezen. Zo ontzettend veel long-COVID patiënten hebben geen opties omdat hun gezondheid dermate is aangetast dat niets meer lukt en oplossingen zijn er nog steeds niet voor iedereen. Onderzoek blijft dan ook hard nodig, alsmede begrip en verdieping van kennis omtrent long-COVID bij werkgevers en arbo-artsen.